‘Kitty was een feministische duizendpoot. Geen roeper, maar wel een veelzijdig denker, een welbespraakte en bedachtzame spreker, een felle schrijfster en een onvermoeibare doener.’ – Ida Dequeecker

Kitty Roggeman (1945-2025) was één van de drijvende krachten binnen de feministische beweging in Vlaanderen sinds de jaren 1970. Schrijven en activisme vormden één geheel voor haar. Ze koppelde een levenslang engagement in het linkse feminisme aan een open blik op de vele stromingen binnen de vrouwenbeweging. Ze was niet alleen bezielster van de fem-soc-beweging en het blad Schoppenvrouw, maar ook voorzitster van het Vrouwen Overleg Komitee, nu Furia. Ze was ook jarenlang actief in de vrouwencommissie van het ACOD, en als overtuigde atheïst medeoprichtster van BOEH! (Baas Over Eigen Hoofd).

Kitty Roggeman was een veelzijdige schrijfster van artikels, essays en opinies. Analytisch inzicht, scherpzinnigheid, humor en mildheid kenmerken haar werk. Er is nog een lange weg te gaan brengt het nagelaten werk van Kitty samen, en behandelt uiteenlopende onderwerpen: het feminisme en de vrouwenbeweging, de bezuinigingspolitiek in de jaren 1980, vriendschap tussen vrouwen, de meanderende abortusstrijd, en natuurlijk het oeuvre van Simone de Beauvoir, waarmee ze haar leven lang in dialoog was.

Op 19 januari stellen EPO, Furia, BOEH! en het Archief- en Onderzoekscentrum voor Vrouwengeschiedenis het boek voor met een conversatie tussen feministes van verschillende generaties.

Oumaima Kastit gaat in gesprek met Ida Dequeecker, compagnon de route van Kitty, Samira Azabar (mede-oprichter van BOEH! en docent aan de UHasselt) en Sarah Bracke (professor Gender en Seksualiteit aan de Universiteit van Amsterdam) over het nalatenschap van Kitty Roggeman, haar betekenis voor de vrouwenbeweging en de relevantie van haar ideeën voor het feminisme van vandaag.

Duwoh – zangeres Anke Hintjens en accordeonist Bernard van Lent – zorgt voor een streepje muziek.

In samenwerking met Spreken Is Goud (De Roma), Furia vzw, BOEH! en AVG-Carhif

Congo kent maar twee seizoenen: droge hitte en natte hitte. Maar Moussa Don Pandzou is een kind van de vier seizoenen. Of zo werd hij toch ooit aangesproken door een oude man op de hoek van een straat in een buitenwijk van Kinshasa.

Wie zichzelf moet voorstellen, grijpt vaak naar een van de vele deelidentiteiten waaruit we bestaan. Dat doet Moussa Don Pandzou niet meer. ‘Ik zeg: ik ben een huis vol verhalen, zeg maar welk verhaal je wil horen.’ In dit boek vertelt hij enkele van die verhalen. Hij doet dat met een stem en een perspectief die zeldzaam zijn in de Nederlandstalige literatuur. Omdat het de verhalen zijn van mensen die zelden een stem gegund wordt.

Moussa Don Pandzou, geboren in Brazzaville en als kind met zijn familie gevlucht naar België, liep een opmerkelijk parcours. Pleintjes, bendes, politie: het is een deel van zijn tienerjaren. Maar wanneer een jeugdrechter hem naar een internaat stuurt, gaat een andere wereld open. De arbeiderszoon werd jeugdwerker, activist en later zelfs raadgever van een minister, maar zijn afkomst kon en wou hij nooit van zich afschudden.

Kind van de vier seizoenen is uitgegeven bij EPO.

Op 8 december stelt Moussa Don Pandzou zijn nieuwste boek voor in AMOR. Psychologe en auteur Birsen Taspinar gaat in gesprek met de auteur en zijn gasten: danser, choreograaf en acteur Joffrey Anane en kunstenaar Eveline Bumba.

Young B versterkt de stem van Moussa Don Pandzou met zijn muziek. Met zijn nieuwste album H.O.P.E. vertaalt hij de inzichten van Moussa Don naar een krachtige artistieke expressie.

Moussa Don Pandzou is activist, auteur, vormingswerker, reportagemaker en publiek spreker. In 2020 publiceerde hij samen met Lieven Miguel Kandolo bij EPO Yaya na Leki.

Een evenement van Spreken is Goud (De Roma).

Hind en Zahra Eljadid stellen hun nieuwe boek ‘In de kantlijn‘ voor in Gent. Het wordt een mooie avond met woord, illustratie en muziek (Ahmed Hawwash).

Schema:

• 19u00: deuren
• 19u30: voorstelling
• 20u30: signeersessie

Over het boek:

‘Je vraagt je vast af waarom ik dit allemaal vertel. Wie heeft hier nood aan? Wie heeft ooit om mijn verhaal gevraagd? Wel, ik vertel dit voor elk meisje dat geen neen leerde zeggen. Of dat wél neen leerde zeggen maar niet gehoord werd. Voor elk meisje dat onder de vuisten van een fysiek sterker wezen onzichtbaar werd, onder de knokkels van zogezegde bescherming. Mijn verhaal begint hier.’

In 2021 debuteerden Hind en Zahra Eljadid met Kruimeldief. ‘Het moederboek dat zowat alle voorgaande in de schaduw plaatst’, zo bestickerde Knack het. Met In de kantlijn is er nu eindelijk de langverwachte opvolger. Centraal in de graphic novel staat een naamloos meisje dat rond de eeuwwisseling opgroeit in een Antwerpse achterstandswijk. Armoede, misbruik, geweld, mishandeling, drugs: het is een leven in de kantlijn. Totdat één gebeurtenis alles verandert. Een rauw coming of age-verhaal.

Don Pandzou gebruikt zijn persoonlijke verhaal om op zoek te gaan naar hoop voor jongeren in Brussel. Want de samenleving staat in brand.

De samenleving staat in brand. Daarom creëren we tussenruimtes: weg van snelle meningen en klassieke tegenstellingen, met ruimte voor persoonlijke verhalen, ervaringen en maatschappelijke verantwoordelijkheden.

Let’s talk H.O.P.E.

Hoe organiseren we hoop voor jongeren in een stad en samenleving die steeds complexer worden? Vertrekkend vanuit het boek ‘Kind van de vier seizoenen‘ van Don Pandzou, ontstaat een gesprek over opgroeien in het superdiverse Brussel, je identiteit erin vormgeven, de rol van onderwijs als plek van ontmoeting, groei en emancipatie, de verantwoordelijkheid van politiek en hoe jongeren zélf ruimte kunnen krijgen om hun stad en samenleving te vormen. Schuiven aan: Lieselotte Van Heukelom (VGC), Ilyas Muoani (Brusselse regering), Thomas de Vos (Erasmushogeschool Brussel). Meer namen volgen.

x YOUNG B. 
Horna Masanka, een Antwerpse artiest, songwriter en ondernemer. Geboren in Kinshasa en opgegroeid op Linkeroever, zet hij zich naast zijn eigen muzikale carrière actief in op het kruispunt van muziek, jongeren en sociale ontwikkeling. Met zijn nieuwste album H.O.P.E. versterkt hij de stem van Don Moussa Pandzou.

Over ‘Kind van de vier seizoenen’

Don Pandzou schreef zijn persoonlijke verhaal: de vlucht vanuit het Congolese Brazzaville naar België, pleintjes, bendes en politie, het internaat, zijn traject als jeugdwerker, activist en later zelfs raadgever van een minister. Hij is een kind van de vier seizoenen en wil zich niet langer voorstellen met één van zijn vele deelidentiteiten. “Ik ben een huis vol verhalen, zeg maar welk verhaal je wil horen.” In zijn boek vertelt hij enkele van die verhalen, met een zeldzaam perspectief in de Nederlandsgtalige literatuur, omdat het de verhalen zijn van mensen die zelden een stem gegund wordt.

Praktische info

• 19:30: deuren
• 20:00 – 21:30: Let’s talk H.O.P.E.
• 21:30: Bar & boekverkoop

Een evenement van Muntpunt.

De klimaatcrisis laat zien dat oneindige economische groei op een eindige planeet onmogelijk is. Dirk Holemans, co-auteur van het boek Omgroei legt uit wat het alternatief is.

Wie is er bang van degrowth? Alleen al de term jaagt rechtse opiniemakers en vermogensbeheerders de gordijnen in. Groei is de smeerolie van het kapitalisme. Als de economie groeit, dan gaat alles goed, zo leer je op school. Maar wat bedoelen we met groei? Moet alles zomaar blijven groeien tot in het oneindige? De klimaatcrisis laat zien dat oneindige groei op een eindige planeet onmogelijk is. Degrowth, of omgroei, biedt een alternatief. Een veelbesproken term, maar nog vaak verkeerd begrepen. Dit essay geeft je de sleutels van een van de debatten van deze tijd in handen. Ontdek hoe een samenleving eruit kan zien die niet meer afhankelijk is van economische groei. Een wervend verhaal over minder privéjets, ongelijkheid, burn-outs en afvalbergen, maar ook over meer levenskwaliteit, tijd voor elkaar, duurzame spullen en een gezonde planeet. Anders gezegd, een goed leven voor iedereen binnen de grenzen van de planeet.

Na zijn toch door de Denderstreek trok Dominique Willaert naar de Vereniging Staten om ook daar de opkomst en groei van extreemrechts te analyseren. Hij komt ons vertellen over zijn  boeiende ontmoetingen met gewone Amerikanen, over hoe hij probeerde te achterhalen waarom de  arbeidersklasse massaal wegliep van de Democratische Partij en  over hoe Trump en zijn  clubje van supper rijken stilaan de democratie onderuit halen. De vraag is dan ook, hoe kunnen we ons daartegen verweren. Willaert geeft een aantal suggesties om samen over na te denken.

Een evenement van August Vermeylenkring.

Een aanradertje. Flor Didden over zijn reis langs de grenzen van Europa. Een organisatie van het Masereelfonds Kortrijk in samenwerking met VIVES studiegebied sociaal-agogisch werk, 11.11.11. Kortrijk en 11.11.11. Wevelgem en de mondiale raad van Kortrijk. Hou 10 november alvast vrij!

Over het boek

Veiligheidsagenten die mensen in de woestijn droppen. Kustwachters die boten stukmaken en de opvarenden ervan achterlaten op open zee. Slavenmarkten met vluchtelingen. De verhalen die Flor Didden doorheen zijn boek verweeft verbijsteren. Sinds de start van de ‘Europese vluchtelingencrisis’ is het geweld aan onze buitengrenzen, en in landen ver weg die het vuile werk voor ons opknappen, geëxplodeerd. Tegelijk neemt de nood aan arbeidsmigratie toe, in een Europa dat steeds meer handen tekortkomt. Aan het politiek opbod van steeds strengere maatregelen verandert dat weinig. In Bel me als je daar bent reconstrueert Flor Didden het decennium dat de vloer onder het Europese denken over asiel en migratie wegsloeg. Het levert een boek als een caleidoscoop op, tegelijk scherp en menselijk. Over de weeffouten in onze migratiearchitectuur, extreemrechts en fake news. Maar ook over de solidariteit van gewone burgers en de overtuiging dat een ander beleid niet alleen nodig maar ook mogelijk is.