Flor Didden is beleidsmedewerker en migratie-expert bij 11.11.11. Hij volgt het thema migratie al meer dan tien jaar en neemt voor 11.11.11 regelmatig het woord in de media.

Van de Poolse grens met Wit-Rusland en het Griekse eiland Lesbos tot de straten van Brussel: Flor Didden laat zien dat migratiebeleid niet stopt bij wetten en verdragen. Het speelt zich ook af in bossen, ziekenhuizen en opvangcentra, en in telefoontjes naar moeders die wachten op een teken van leven.

Het resultaat is een caleidoscopisch boek: scherp en kritisch, maar tegelijk persoonlijk en menselijk. Didden schrijft over de weeffouten in onze migratiearchitectuur, de opkomst van extreemrechts en de invloed van fake news. Maar hij vertelt ook over de solidariteit van gewone burgers en over de overtuiging dat een ander beleid niet alleen nodig, maar ook mogelijk is.

Het drama zit niet in migratie zelf, maar in de manier waarop staten en instellingen ermee omgaan. Daarmee raakt Didden aan een belangrijke gedachte die doorheen zijn boek loopt: mensen worden niet geboren met een vaststaand wereldbeeld. Hun omgeving, ervaringen en positie vormen mee hoe ze naar de wereld kijken. En precies daarin schuilt ook hoop: als omstandigheden en inzichten kunnen veranderen, is er ruimte voor een ander verhaal en een ander beleid.

Gelukkig is Bel me als je daar bent dan ook geen boek van louter wanhoop. Het is evenzeer een pleidooi voor menselijke waardigheid, solidariteit en de mogelijkheid tot verandering.