De school van de ongelijkheid

Net voor de zomervakantie bereikten de Vlaamse meerderheidspartijen een akkoord over de hervorming van het secundair onderwijs. ‘Historisch’, jubelden de bevoegde minister en de minister-president in koor. N-VA-voorzitter Bart De Wever, die het plan fel bekampte, riposteerde: ‘Er verandert bijna niets.’
Dat het Vlaamse onderwijs zwaar tekortschiet, zelfs meer ongelijkheid reproduceert, is al langer bekend. In de heruitgave van hun klassieker uit 2007, met een nieuwe inleiding over de recente onderwijshervormingen, leggen leerkracht-publicist Nico Hirtt, universiteitsprof Ides Nicaise en vakbondsverantwoordelijke Dirk De Zutter met feiten en cijfers in de hand, de vinger op de wonde.
Een bevlogen relaas dat vandaag actueler dan ooit is. Over de extreme concurrentie op de scholenmarkt, de overdreven nadruk op instrumentele kennis, het buitengewoon onderwijs als sociale bezemwagen en de té vroege studieoriëntering van leerlingen. Met als afsluiter een warme oproep tot een meer veelzijdige vorming en voor een langere gemeenschappelijke stam.

Nico Hirtt is deeltijds fysicaleraar in het secundair onderwijs en werkt daarnaast op de studiedienst van Oproep voor een democratische school (Ovds), waarvan hij medeoprichter is.
Ides Nicaise is hoofd van de onderzoeksgroep Onderwijs en levenslang leren van het HIVA (Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving) en hoofddocent Onderwijs en Samenleving aan de Faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen van de KU Leuven.
Dirk De Zutter was ruim dertig jaar leerkracht en vakbondsmilitant. De voorbije acht jaar werkte hij voor de Christelijke Onderwijscentrale (COC), waar hij verantwoordelijk was voor het volwassenenonderwijs, de basiseducatie en het deeltijds kunstonderwijs. Ook na zijn pensionering blijft hij opkomen voor een democratische school met een brede maatschappelijke opdracht.